تبليغاتX
نــــــقاشــــــــــــــــی

سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387


كــــــــاش مي شــــــد عـطـــــر بــــــاران را چشـــــــيد


خـط سبـــــــــــزي از رخ صحـــــــــــرا كشــــــــــيد


كـــــــــاش مي شــــــــد باغ را بيــــــــــدار كـرد


چشـــم نرگــــس را سـحــــــر هوشــــــيار ديد


كــــــــاش مي شـــــــد باز همـــــراه بــهـار


از پرســـــــتو گفـــــت از فوج ســـــــــوار


كــــاش مي شــــد در حريم شــــعر ناب


پر گشــــود و رفــــت تا معنــــاي آب


كـاش مي شـد وا‍‍‍‍ژه ها ي خسـته را


واژه هاي بال و پر بشــكســته را


واژه هاي بي خيال از دردرا


ايـن خمـــار آلودگان ســرد را


يك به يك درجام مي،تطهيركرد


كــاخشان با شـعله ها تعميـــر كرد


كـــاش مي شـــد نيمــه خـــــــرداد را


آن تنـــــــــور آتـــــــــــش فريـــــــــــاد را


تــا ابــــــــد در ســــــــــينه ها افروختـــــــــن


دم زدن، آتــــــــش گـــــرفتــــــــن، ســـــوختــــــــن

+ ساعت 2:33 نويسنده Setareh |


RSS